[Fic] SHADOW [Dujun x Junhyung] (2/9)

posted on 06 Aug 2013 20:46 by orny in Fiction directory Fiction

 

Title : SHADOW
Status : 2/9
Fandom: Beast
Pairing: Dujun x Junhyung
Author: Orny 
Genre: Alternate Universe, Angst, Horror
Author’s Note: … ทดลองเขียน
 
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

 

 

Embedded image permalink

 

 

16 สิงหาคม 2012

 

11 นาฬิกา 23 นาที

 

 

สื่อทุกแขนงรายงานข่าวการเสียชีวิตของนักร้องหนุ่มชื่อดัง หลังเจ้าหน้าที่ตำรวจได้รับแจ้งความจากเจ้าของคอนโดย่านใจกลางกรุงโซล ยากต่อการช่วยเหลือ ยังโยซอบเสียชีวิตตั้งแต่ก่อนผู้จัดการมาพบศพราวๆสามชั่วโมง สภาพศพมีบาดแผลฉกรรจ์ที่ข้อมือด้านซ้ายพร้อมกับมีดหนึ่งเล่มตกอยู่ข้างลำตัว คาด ผู้เสียชีวิตฆ่าตัวตาย นอกเหนือจากกระปุกยานอนหลบในลิ้นชักหัวเตียงที่ถูกเก็บไว้เป็นหลักฐานแล้ว ไม่พบหลักฐานอื่น ศพถูกนำส่งโรงพยาบาลเพื่อทำการรักษาสภาพเบื้องต้น ก่อนส่งต่อไปที่แผนกชันสูตร อย่างไรก็ตามเจ้าหน้าที่ตำรวจเริ่มทำการติดต่อผู้เกี่ยวข้องกับยังโยซอบมาสอบปากคำ เพื่อหาเบาะแสเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเสียชีวิต

 

พรึ่บ 

 

จุนฮยองเบือนหน้าหนีจากหน้าจอโทรทัศน์ ไถรีโมทลงบนโซฟา กลัดกระดุมเสื้อเชิร์ตเม็ดที่สองเข้าหากัน เป็นไปได้ยังไง วันนี้วันสุดท้ายของการโปรโมทเพลง คืนก่อนเขาเพิ่งคุยกับโยซอบเรื่องperformanceบนเวที ตั้งใจไว้ว่าจะสร้างความประหลาดใจทิ้งทวนให้แฟนเพลง แล้วไง เขากำลังแต่งตัว ดงอุนมาถึงห้องพัก และกำลังจะเดินทางไปที่สถานีโทรทัศน์ด้วยกัน เพื่อทำตามความตั้งใจนั่น

 

...โยซอบฆ่าตัวตาย

 

“พี่จุนฮยอง ทางรายการโทรมาสอบถามว่ายกเลิกการแสดงไหมครับ” ดงอุนป้องมือปิดโทรศัพท์ ในฐานะผู้จัดการ เขามีสิทธิตัดสินใจเรื่องนี้ได้ด้วยตัวเอง แต่เพราะเมื่อคืนจุนฮยองโทรมาบอกเขาเรื่องที่คุยกับโยซอบ เขาร่วมรับรู้ ข่าวการเสียชีวิตทำให้ทุกอย่างรวน “... ขอโทษด้วยครับ คุณจุนฮยองไม่สามารถทำการแสดงได้จริงๆ เขากำลังช็อค ครับ ครับ ขอบคุณที่เข้าใจเรา ขอโทษจริงๆครับ”

 

ถ้าเป็นไปได้เขาอยากรู้เสียตั้งแต่ตอนนี้ว่าอะไรทำให้โยซอบฆ่าตัวตาย มันไม่มีทางเกิดขึ้นได้ด้วยซ้ำ ในเมื่อคืนก่อนโยซอบคุยกับเขาด้วยเสียงสดใส เสนอความคิดที่น่าสนใจหลายอย่างเพื่อGood Bye Stage และเขาวางแผนไว้แล้วว่าในอนาคตถ้ามีโอกาสที่เหมาะสมจะชวนโยซอบมาร่วมงานกันอีกสักครั้ง แต่คงไม่มีแล้ว

 

จุนฮยองหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟา พิงศีรษะกับพนักพิงกำมะหยี่นุ่ม แหงนหน้ามองเพดาน หลับตาลงถอนหายใจเบาๆ เขาไม่มีทางขึ้นเวทีเพื่อโชว์ให้ผู้ชมรู้ว่ายงจุนฮยองกำลังเผชิญกับช่องโหว่ และถึงขึ้นเวทีได้ เขาก็มั่นใจว่ามันคงเป็นโชว์ที่ห่วยแตกที่สุดที่เคยทำมา

 

“พี่โอเคนะ” ดงอุนเพิ่งวางสายจากโปรดิวเซอร์รายการ หลังจัดการแคนเซิลงานกะทันหันด้วยเหตุผลที่ทางสถานีเองเข้าใจดี “เราต้องหยุดงานสักวันเพื่อไปเคารพศพ แต่ถ้าพี่ไม่อยากหยุด...”

 

“ไป ฉันจะไป” จุนฮยองยกมือเสยผม เขาพยายามทบทวนสิ่งที่คุยกับโยซอบเมื่อคืน ไม่มีสักประโยคเป็นทีท่าว่าโยซอบจะฆ่าตัวตาย และเขาคิดว่าโยซอบอาจถูกฆาตกรรมก็เป็นได้ เด็กหนุ่มที่ทำงานเพื่อครอบครัวมากกว่าทำเพื่อตัวเองตัดสินใจทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไรกัน

 

Rrrrrrr Rrrrrrrrrrr

 

จุนฮยองผงกหัวขึ้นจากพนักโซฟา ควักโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกง มองเบอร์โทรศัพท์บนหน้าจออยู่ครู่นึง เบอร์โทรศัพท์ที่เห็นเป็นครั้งที่สอง หลังจากวันที่ 8 สิงหาคม 2012

 

“...ครับ ผมจะออกไปเดี๋ยวนี้”

 

หนึ่งชั่วโมงให้หลังจุนฮยองกำลังนั่งให้ปากคำกับตำรวจ สืบเนื่องจากเหตุฆ่าตัวตายของยังโยซอบ หมายเลขโทรศัพท์ของเขาเป็นหมายเลขโทรศัพท์สุดท้ายที่โยซอบโทรออก ดูเจ้าหน้าที่ตำรวจค่อนข้างคาดหวังกับคำให้การณ์ จากการตรวจสอบที่เกิดเหตุไม่พบหลักฐานใดบ่งชี้ว่าเป็นการฆาตกรรม โยซอบไม่ได้ออกไปไหนอีกหลังกลับจากถ่ายรายการวาไรตี้ กล้องวงจรปิดบันทึกภาพผู้จัดการออกมาจากห้องพักเป็นคนสุดท้าย และการให้ปากคำของผู้จัดการก็ไม่พบว่าโยซอบมีเรื่องผิดใจกับใครรวมถึงตัวผู้จัดการเอง

 

“ขอบคุณมากครับที่ให้ความร่วมมือ”

 

เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าวขอบคุณด้วยสีหน้าเป็นกันเอง อันที่จริงยงจุนฮยองค่อนข้างคุ้นเคยดีกับสถานีตำรวจ นับครั้งไม่ถ้วนที่เข้าไปนั่งรอผู้ปกครองมาประกันตัวหลังมีเรื่องทะเลาะวิวาท เขาไม่เคยปกปิดเรื่องนี้เมื่อไหร่ก็ตามที่มันถูกขุดคุ้ยขึ้นมาบนโลกออนไลน์ ความเหลวแหลกของอดีตทำให้เขาโต และต่อให้ย้อนกลับไปได้เขาก็ไม่มีความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงมัน เพราะงั้นการมาที่นี่สองครั้งภายในหนึ่งเดือนจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกอะไร

 

คุณนายยังและครอบครัวมาถึงสถานีตำรวจเพื่อฟังผลการชันสูตร ทางโรงพยาบาลระบุสาเหตุการเสียชีวิตแน่ชัดแล้วว่าเป็นการฆ่าตัวตาย โยซอบเสียเลือดมากจากบาดแผลฉกรรจ์ที่ข้อมือซ้าย ไม่มีการใช้ยานอนหลับที่ตรวจพบในลิ้นชักหัวนอน และจากการสอบปากคำบุคคลใกล้ชิดทั้งหมด ก็ไม่พบว่าสาเหตุใดทำให้โยซอบกรีดข้อมือตัวเอง สิ่งที่ทุกคนในที่นี้รวมไปถึงแฟนคลับของเด็กหนุ่มแก้วเสียงใสรับรู้ทั้งหมดคือ ยังโยซอบจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมา

 

“โยซอบ โยซอบ ลูกแม่ ฮือออ ไม่จริง โยซอบ ฮือออ”

 

มันเป็นเรื่องน่าใจหาย จุนฮยองทำได้แค่ยืนมองคุณยังค่อยๆประคองคุณนายยังให้นั่งลงบนเก้าอี้ ดวงตาของเธอบวมช้ำจากการร้องไห้ เธอเอาแต่เรียกชื่อลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวของเธอด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด คุณยังเองก็ยากจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหล  เขาจำได้ดีว่าโยซอบเคยเล่าเรื่องรายได้ส่วนหนึ่งจากการทำงานถูกแบ่งออกไปปรับปรุงร้านอาหารของที่บ้านจนสามารถขยายได้เป็นสองสาขา เด็กคนนั้นทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว เจียดส่วนหนึ่งไว้ปรนเปรอความสุขเล็กๆน้อยๆให้ตัวเอง ทุกลมหายใจของโยซอบคือพ่อกับแม่

 

“คุณยงจุนฮยอง”

 

จุนฮยองหันกลับไปหาเสียงเรียกจากด้านหลัง เจ้าหน้าที่ตำรวจคนนึงดูคลับคล้ายคลับคราว่าเคยเห็นที่ไหน เขาเลิ่กคิ้วมองด้วยความสงสัย

 

“ผมยูนดูจุน เราเคยเจอกันตอนให้ปากคำคดีที่แล้ว” ตำรวจหนุ่มแนะนำตัวพลางโชว์บัตรเจ้าหน้าที่ตำรวจในมือยืนยัน “คุณโอเคนะ ดูหน้าตาคุณไม่ค่อยสดใสเท่าไหร่ น้ำสักแก้วไหม”

 

จุนฮยองยู่คิ้วและคลายมันออกพร้อมกับอ้าปากน้อยๆเมื่อนึกได้ว่าเขาเคยเจอกับเจ้าหน้าที่ตำรวจคนนี้ที่ไหน เมื่อไหร่ “ไม่เป็นไร ผมโอเค”

 

ว่าไปแล้วเพิ่งผ่านมาไม่นานสำหรับการจากไปของแฟนสาวของเขา จุนฮยองไปเยี่ยมเธอที่หลุมศพเมื่อสองวันที่ผ่านมาโดยไม่ลืมเอาดอกไม้ช่อโตที่เธอชอบไปด้วย ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอก่อนเสียชีวิตเป็นเหมือนฟางเส้นสุดท้าย ตอนนั้นคิดไว้ว่าหากมีปากเสียงกันอีกครั้งการเลิกราคงมาถึงแน่นอน แต่ไม่ทันได้รอเวลานั้นเธอก็ชิงจากไปเสียก่อน ระยะเวลาเพียงแค่แปดวัน เขามาที่สถานีตำรวจ เพื่อให้การณ์ในลักษณะเดียวกัน

 

“พอมีเวลาไปนั่งจิบกาแฟกับผมสักชั่วโมงไหม ไม่ไกลหรอก แถวๆนี้ หรือที่ไหนก็ได้ที่คุณอยากไป”

 

คำชวนของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เพิ่งรู้จักชื่อเสียงเรียงนามทำให้จุนฮยองต้องเลิ่กคิ้วอีกครั้ง ถึงอย่างนั้นก็ยอมตกลงให้ดงอุนกลับไปเคลียร์ตารางงานทั้งของวันนี้และวันพรุ่งนี้ให้ก่อน ครึ่งชั่วโมงให้หลังเขาอยู่กับเจ้าหน้าที่ตำรวจนายเดิมในร้านอาหารอิตาเลี่ยนแห่งหนึ่ง ตรงหน้ามีจานสปาเก็ตตี้ผัดซอสกับขนมปังกระเทียมแล้วก็น้ำเปล่าหนึ่งแก้ว

 

“ตกลงว่าคุณมีอะไรจะคุยกับผม” ปัญหาคืออาหารเหล่านั้นไม่ใช่และไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลยนอกจากน้ำเปล่า จุนฮยองยกแขนกอดอก เหยียดมองเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ชื่อว่ายูนดูจุนใช้ส้อมพันเส้นสปาเก็ตตี้ใส่ปากอย่างเอาเป็นเอาตาย “ผมให้เวลาคุณอีกสิบนาที”

 

“โอ้ ไม่ ไม่นานขนาดนั้น คุณควรสั่งสักชามนะ เราอุตส่าห์มาถึงที่นี่” ดูจุนหยิบทิชชู่มาเช็ดมุมปาก ดูจากสีหน้าคู่สนทนาแล้ว เขาไม่ควรมีคำต่อไป “โอเค ผมคงไม่ต้องแนะนำตัวอีกครั้งใช่ไหม”

 

“ไม่เลย แค่คุณรีบพูดธุระของคุณให้จบ”

 

“อ่อ ได้สิ ...ธุระของผมก็คือธุระของคุณนั่นล่ะ ขอโทรศัพท์ของคุณหน่อยได้ไหม”

 

“เอาไปทำไม”

 

ดูจุนไม่ได้ตอบอะไร เขาทำเพียงแค่แบมือรอให้จุนฮยองวางโทรศัพท์มือถือลงมา จัดการเมมเบอร์โทรศัพท์ของตัวเอง เซ็ทให้เป็นหมายเลขโทรด่วนที่สองโดยไม่สนใจว่าก่อนหน้านี้มันเคยเป็นเบอร์ของใคร จากนั้นก็ใช้เบอร์โทรศัพท์ของจุนฮยองโทรเข้าเครื่อง ก่อนจะยื่นมันให้คืนให้กับเจ้าของ

 

“ผมเมมเป็นชื่อของผม ถ้าขี้เกียจหา กดหมายเลขสองได้เลย” ดูจุนบอกพลางเขี่ยหัวหอมที่เขาไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ออกไว้ขอบจาน “อันที่จริงผมไม่ใช่คนรับผิดชอบคดีของคุณโดยตรง แต่ผู้กำกับอนุญาตให้ผมยุ่มย่ามกับคดีนี้ได้ เราสนิทกันน่ะ”

 

“ยูนดูจุน ... คุณไม่ได้พาผมมาที่นี่ เพื่อนั่งดูคุณทานอาหาร แล้วก็เอาเบอร์โทรศัพท์ของคุณกลับไปแค่นั้นใช่ไหม”

 

มันเป็นการเสียเวลาโดยใช่เหตุ เขาไม่ได้ตบปากตกลงมาที่นี่กับเจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อคุยเรื่องไร้สาระ และถึงหยุดงานไปแล้ว ก็ยังมีอย่างอื่นต้องทำมากไปกว่านั่งมองสปาเก็ตตี้ผัดซอสค่อยๆพร่องออกไปจากจานทีละคำสองคำ จุนฮยองนิ่วหน้าไม่พอใจ ถ้าดูจุนไม่มีอะไรจะพูดมากกว่านี้ล่ะก็

 

“ผมแค่อยากทำความรู้จักกับคุณ ผมเชื่อว่าเราคงได้เจอกันอีก” แววตาของดูจุนเปลี่ยนไป “...ยงจุนฮยอง ผมไม่รู้ว่าคุณจะเชื่อผมรึเปล่าถ้าผมบอกไปว่า ทั้งสองคดีมีความเกี่ยวข้องกัน และความเกี่ยวข้องนั้นก็คือคุณ

 

“...หมายความว่ายังไง”

 

“คุณอาจสบายใจขึ้นถ้าผมบอกว่ามันเป็นแค่ข้อสันนิษฐานของผมเอง”

 

“คุณคิดว่าผมสบายใจไหมหลังจากได้ยินคุณบอกผมแบบนั้น” จุนฮยองกรอกตาไปทางอื่น ก่อนจะจ้องกลับไปที่ดูจุนอย่างหัวเสีย “บอกผมมาตรงๆ คุณรู้อะไร มันเกี่ยวข้องกับคดีใช่ไหม และคุณต้องการอะไรจากผม”

 

“ดูแลตัวเอง มีอะไรโทรหาผม”

 
 
 
To Be Con
 
 
 
 
TALK : มาเร็วเคลมเร็ว เวลาไหลลื่นก็งี้ แอบเห็นมีคนเดาออกด้วยว่ารายต่อไปคือใคร
และเราก็สนุกที่ได้เห็นท่านทั้งหลายเดา :) เพราะว่าเรื่องแนวนี้เป็นครั้งแรก
ข้าจะพยายามเขียนให้มันดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะงั้นหากอ่านแล้วขัดๆไปบ้าง ขออภัยล่วงหน้า
อย่างไรก็ตาม ลองทายต่อไป ๕๕๕๕๕
ขอบคุณทุกคนที่คอมเม้นท์ รักอ่ะ 
ขอบคุณคนที่บอกผ่านแท็ค #fshadow :)
-v- ขอบคุณทุกท่านที่เสพฟิคข้าพเจ้า
แล้วเจอกันตอนต่อไป
 
ปล. ควร SAVE คอมเม้นท์ไว้ ก่อนกดโพส เพราะ 502 Bad gateway มันน่าลุ้นกว่า Shadow อีก
จะขึ้นหน้านั้นเมื่อไหร่ก็ไม่มีใครรู้ ถอนหายใจ
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ขอกรี๊ดหนึ่งหน้าเวิร์ดเลยได้ปะเจ้ ทำไมแฟนเค้าตายง่ะ
ฮือออออ จะร้องไห้ เปิดมาตอนที่สองก็ตายซะและ โอ้ย
การตายของโยซอบมันเกี่ยวข้องกับการตายของคูฮาร่ามั้ย
อย่าให้รู้นะว่าใครเป็นคนทำ จะตามไปฆ่ายันโคตร ฮือ T-T
อีกและ ยังโยซอบเหมือนฆ่าตัวตาย? ไม่น่าใช่อะ
ฆาตกรจงใจฆ่าทั้งคู่แล้วอำพรางว่าเป็นการฆ่าตัวตายปะ
หรือว่าฆ่าตัวตายเองแต่ไม่ได้เต็มใจอะ เอิ่ม ชักงงตัวเอง๕๕
แต่ว่าทั้งสองคนนี่เป็นคนใกล้ตัวจุนฮยองทั้งคู่เลยนะ
อีกคนก็แฟนเก่า อีกคนก็คนที่มาชอบ ฮื้อ ยังไงกันแน่เนี่ย
หรือจุนฮยองเป็นคนฆ่า เย้ยยย ไม่น่าใช่ T----T

เนี่ยเห็นปะ ทั้งฮาร่ากับโยไม่มีแรงจูงใจในการฆ่าตัวตายเลย
แล้วทำไมอะ? เว!? เรื่องมันชักจะมีเงื่อนงำมากขึ้นๆ
เชร้ดดดดดดดดดดดดด พี่ดู๋ของเราโผล่แล้วววว
อ๊อยยยย เป็นตำรวจด้วย ตายละ แพ้คนในเครื่องแบบค่า
เอ๊ะ คุณตำรวจคะ นี่ยังไงคะ นี่จีบอยู่ปะคะ๕๕๕๕๕

กรี๊ดดดดๆๆๆๆ คุนตำรวจกับแรพเปอร์หน้ามึน แอร๊ย
ต่อไปนี้สองคนนี้ก็จะได้ใกล้ชิดกันแล้วสินะ
มันมีปมอะไรกันแน่ เรื่องราวทั้งหมดเป็นไง อยากรู้แล้ว
ขอบคุณสำหรับฟิคนะค้าาาาา

#7 By Yojune_B (110.169.219.100) on 2013-09-21 21:30

โยซอบของเค้าาาาา

#6 By 00000 (49.231.102.4) on 2013-08-09 19:39

อ๊ากกกกกกกกกกกกกก

พี่อรนี่ คือแบบ อ่านตอนนี้แล้ว

บอกตรงเดาไม่ถูก เค้าสับสน เค้าค้างคา เค้าอยากรู้

ขอให้ลุงดู๋เป็นคนดี ปกป้องหนูยง ไม่ใช่ฆาตกรโรคจิต

แต่ลุงเป็นตำรวจนี่ ลุงขา สู้ๆ ดูแลหนูยงดีๆนะ อย่าพลิกน้าพี่อรนี่ พลีสสสสสส 55555

ขอบอกว่าลุงฉลาด และ เจ้าเล่ห์สุดๆ เอาเบอร์เค้าไปแล้วนี่ คึคึคึ

# สู้ๆค่ะพี่อรนี่รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ ชะเง้อคอคอยเบยยยยย ^**

#5 By Kaipokpok (171.100.154.182) on 2013-08-06 22:34

อ๊ากกกกกกกกกกกกกก

พี่อรนี่ คือแบบ อ่านตอนนี้แล้ว

บอกตรงเดาไม่ถูก เค้าสับสน เค้าค้างคา เค้าอยากรู้

ขอให้ลุงดู๋เป็นคนดี ปกป้องหนูยง ไม่ใช่ฆาตกรโรคจิต

แต่ลุงเป็นตำรวจนี่ ลุงขา สู้ๆ ดูแลหนูยงดีๆนะ อย่าพลิกน้าพี่อรนี่ พลีสสสสสส 55555

ขอบอกว่าลุงฉลาด และ เจ้าเล่ห์สุดๆ เอาเบอร์เค้าไปแล้วนี่ คึคึคึ

# สู้ๆค่ะพี่อรนี่รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ ชะเง้อคอคอยเบยยยยย ^**

#4 By Kaipokpok (171.100.154.182) on 2013-08-06 22:31

เปิดมา2ตอน ตายไป2คน!!!!
อรยา แกทำร้ายโยซ๊วบตะไมมมมมมมมมมมมม
[size= 14px]น้องซ๊วบหายไป พี่ดูจุนโผล่มาแทน
ถือว่าหยวนๆ ให้อภัยแล้วกัน #เดี๋ยวนะ 555555
คุณตำรวจยุนดูจุนในมโนสำนึกเราคือหล่อมากกกกก
นี่โผล่มาจากไอริส2 ใช่หรือไม่?? ตอบ!!!! 55555
#คาดว่าตอนหน้าก็คงมีคนตาย ดงอุน??????
#ไม่อยากจะเดาเรารู้ว่าเธอชอบเซอร์ไพรส์ [/size]

#3 By vamps on 2013-08-06 21:56

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
โยซอบบบบบบ คนที่สองม่ายยยยยย ตอนแรกเดาว่าฮยอนซึงล่ะ แต่สุดท้ายก็เดาผิดดด
เป็นโยซอบซะได้ T T
นี่ไม่อยากคิดเลยว่าโยตายเพราะอะไร ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นก็ยังเห็นคุยกับจุนฮยองดิบดีถึงเรื่องการอัดไลฟ์ครั้งต่อไป
ดูเหมือนว่ารอบๆตัวจุนฮยองนี่จะไปที่ละคนๆ T___T
ละ ละ ละ แล้ว ตอนนี้ดูจุนก็ได้ออกโรงแล้ววว
ถีงจะอยู่ในช่วงบทโศกเศร้า แต่ก็ขอกรี๊ดเบาๆได้ไหมที่ดูจุนชวนจุนฮยองอกไปจิบกาแฟ ถึงแม้จุนฮยองจะมีแค่น้ำเปล่าแก้วเดียวอยู่ตรงหน้าตอนนั่งในร้านก็เถอะ
ผิดกับดูจุนที่ดูจะจัดเต็มเสียหมด แลดูหิวมาก
แล้วนั่นอะไรขอโทรศัพท์เขาไปเมมเบอร์ตัวเองลงไปหน้าตาเฉย พร้อมกับตั้งเป็นเบอร์โทรด่วนด้วย คิดไรป่าวเนี่ย
ประโยคสุดท้ายที่ดูจุนทิ้งไว้ ทำให้คิดามอีกละว่าดูจุนต้องรู้อะไรแน่ๆ
ดูจุนรู้สาเหตุไหมมมมม คิดแล้วก็ปวดหัว
ขอบคุณที่แต่งฟิคดาร์คสยองๆแบบนี้ให้อ่านนน
รักน๊านักเขียน(ฟิค)คนโปรด 

#2 By SevenpieceC on 2013-08-06 21:29

พี่อรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร
น้องอ่ะ น้องจะตายค่ะ น้องลุ้นไส้บิดเบยย T^T
พารากราฟแรกนี่เหมือนเดจาวู เหมือนตอนคุณคูอ่ะค่ะ
แบบ...โย โยซอบ! T^T น่าสงสารจุงเบยยยย ทำไมอ่ะคะ ทำไม ทำไมต้องโย คนต่อไปจะเป็นใคร ดงอุน? กีกวัง? ฮยอนซึง?
คืออ่านแล้วบีบหัวใจมากที่สุด คือลุ้นมาก
และ และ และมาแล้วววว ยุนดูจุนมาแล้ววววว T^T ปริ่มมาก ปลื้มปริ่มสุดๆ คือไม่รู้สิคะ มันต้องบู๊ มัน ระห่ำ #เขาว่าเฮอเร่อ
แบบดูจุนมาในมาดแบบพ่อนักสืบมีเซนต์ อารมณ์ว่าแค่มองดูก็รู้
คือจุนฮยองนี่อันตรายกว่าโคนันอีก ใครเข้าใกล้มีตายหมด T^T
 น้องจะรอตอนต่อไปปปปป

#1 By circle (115.67.135.70) on 2013-08-06 21:28