[OS] My beeeestdjdjdj [Dujun x Junhyung]

posted on 01 Oct 2013 22:42 by orny in OneShot

Title :   My beeeestdjdjdj 

Status:  Fluff

Fandom: Beast

Pairing:  Dujun x Junhyung

Author: Orny

Rating:  PG

Genre: Alternate Universe, Comedy

Author’s Note:  … ต่อจาก My Bigbadboii


= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Media preview

 

ยงจุนฮยองไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ๆใครบางคนถึงอยากเล่นinstagramขึ้นมา ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ไม่มีทีท่าว่าจะสนใจ เขาถูกเซ้าซี้ให้ต้องหยิบมือถืออีกเครื่องมาไว้ในมือ กดจิ้มนั่นจิ้มนี่เพื่อสร้างยูสเซอร์และพาสเวิร์ดเข้าใช้งานให้อย่างไม่เต็มใจนัก

 

 

“ชื่อล่ะ ชื่อ” ถามพลางขมวดคิ้วหงุดหงิด จริงๆแล้วการสร้างไอดีมันง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากด้วยซ้ำจากทั้งหมด ทำไมเขาต้องมานั่งทำให้

 

“อืมมมม คิดไม่ออก”

 

 

ซ้ำคำตอบยังไม่เป็นที่น่าพอใจเอาเสียเลย จุนฮยองเหล่มองด้วยหางตา นี่ต้องคิดให้ด้วยไหม ตกลงมันเรื่องของใคร คุยค้างกับฮีชอลเรื่องคืนนี้เที่ยวไหนไว้ เลยไม่จบสักที

 

 

“ยูนดูจุน”

 

 

เน้นเสียงเรียกชื่อให้รู้ว่าความอดทนใกล้หมดลงเต็มที

 

 

“โถ่ ก็มันคิดไม่ออกนี่หว่า เค้นอยู่ได้ เห้ย เดี๋ยวสิ เดี๋ยว”

 

 

ยูนดูจุนพยายามยัดมือถือใส่มือจุนฮยองอีกครั้ง หลังทำลายเส้นความอดทนขาดผึงออกจากกันโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาแค่คิดยูสเซอร์เนมไม่ออก บางทีมันไม่ใช่ของที่คิดกันได้ง่ายๆ สุดท้ายไม้ตายก็ถูกงัดขึ้นมาใช้

 

 

“เอาชื่อนี้ๆ beeeestdj เอ่อออ djdj” บอกพลางวาดปลายนิ้วของอีกฝ่ายให้โอบรอบมือถือเครื่องใหญ่เอาไว้ในลักษณะยัดเยียด “เร็วดิ สมัครให้หน่อยไม่ได้รึไง”

 

“อย่าคิดกวนประสาทอีกนะ ปาแมร่ง” ไม่พูดเปล่า ทำท่าทำทางเหมือนจะเอามือถือปาลงพื้นเสียให้ได้

 

 

จุนฮยองลดมือลงมาระดับอก ทัชสัมผัสแป้นพิมพ์ที่หายไปแล้วขึ้นมาใหม่ กระแทกกระทั้นทุกการจิ้มปลายนิ้วลงไปบนตัวอักษรตามคำสั่ง มือถือของเขาสั่นเบาๆพร้อมกับเสียงเตือนแอพพลิเคชั่นคาทก ฮงกีอยู่ในกลุ่มแชทด้วย และบางทีการสั่นครั้งนี้อาจเป็นคำตอบว่าคืนนี้พวกเขาควรไปดริ้งค์ที่ไหนกัน

 

 

“พาสเวิร์ด” ถามเสียงห้วน

 

“เหมือนเดิม”

 

เลิ่กคิ้วแล้วจิ๊ปากเสียงดังหนึ่งที เหล่มองคนข้างๆอีกครั้งอย่างเหลืออด “แล้วกูจะรู้มึงไหม”

 

“แน่นอน มึงรู้”  ตอบพลางยกยิ้ม “ชื่อมึง พิมพ์ลงไป”

 

 

ปฏิเสธยากหน่อยว่าตอนได้ยินแบบนั้นแล้วหัวใจไม่ได้เต้นแรงขึ้น และปฏิเสธไม่ได้อีกเหมือนกันว่าตอนกรอกชื่อตัวเองลงไปในช่องพาสเวิร์ดไม่รู้สึกหน้าร้อน หรือไม่แม้กระทั่งเขิน  จุนฮยองโยนมือถือใส่ตักเจ้าของมันลวกๆ ดันตัวลุกขึ้นจากโซฟากะลุกหนีไปทางอื่นให้พ้นๆ

 

 

“เดี๋ยวก่อนๆ แล้วทำไงต่อ ไม่บอกสักหน่อยเหรอวะ”

 

 

ยัง ยูนดูจุนยังไม่เลิก

 

 

คว้าข้อมือที่เมื่อก่อนเคยกำแล้วหลวมแต่บัดนี้เนื้อแน่นตึงเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหน เขาเงยหน้ามองสายตาที่มองต่ำลงมาจากมุมสูง ทำเป็นไม่สนใจแววตาแสนรำคาญ แถมยังยกยิ้มให้อีกหน่อยแทนก่อนขอร้อง

 

 

“ไปถามโยซอบ” จุนฮยองปฏิเสธเสียงเข้ม

 

 

ทว่ามันไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่

 

 

“นั่งลงก่อนน่า ลุกไปไหนทำไม ยังไม่ถึงเวลาออกไปสักหน่อย”

 

 

เลยต้องเหนื่อยทั้งออกปากอ้อนวอน ทั้งฉุดแขนออกแรงดึงให้นั่งลงบนโซฟาข้างกันอยู่นาน จุนฮยองรับมือถือเครื่องเดิมไปไว้ในฝ่ามือด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย เขาหวังสักนิดว่าดูจุนจะแคร์ความซังกะตายที่แสดงออกไปไม่มากก็น้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งมือถือของเขาสั่นแล้วสั่นอีก คิดว่าสามารถกักเก็บความอยากรู้อยากเห็นเรื่องคืนนี้เที่ยวไหนได้มากขนาดไหนกันกับการทนฟังเสียงคาทกเตือนเอาๆโดยไม่มีโอกาสได้หยิบขึ้นมาเช็คสักที

 

 

“สมัครให้แล้วจะเอาอะไรอีก ห๊ะ!” ถึงอย่างนั้นก็ยอมกระแทกก้นนั่งลงบนโซฟาอย่างเก่าแม้ไม่เต็มใจเท่าไหร่ “ให้ตายเถอะ ยุ่งชะมัด”

 

“ช่วยแค่นี้ไม่ได้รึไง แล้วมันเล่นยังไง” ดูจุนชะโงกหน้าเข้าไปใกล้จุนฮยอง หน้าจอมือถือที่สว่างขึ้นเมื่อจุนฮยองแตะหน้าจอ “อธิบาย”

 

“ฟอลโล่ว” ตอบแสนสั้น

 

“อะไรนะ”

 

“โอ๊ยยย สนใจใครก็ฟอลโล่วไปสิ เซ้าซี้อยู่ได้” นี่ก็เอะอะใส่อารมณ์

 

“งั้นเอาตามมึง”

 

 

ดูจุนถองข้อศอกเบาๆที่บั้นเอว เขาพอใจทีเดียวที่จุนฮยองจัดการกดฟอลโล่วคนจำนวนหนึ่งให้โดยไม่แอคติ้งอาการกระฟัดกระเฟียด

 

 

Kimheenim

 

yysbeast

 

bigbadboii

 

longlivesmdc

 

bigmadboii

 

 

 

เสร็จสรรพแล้วมือถือเครื่องเดิมก็ถูกโยนลงบนตักแบบกลับหัวกลับหาง แต่ดูจุนไม่คิดโกรธ เขาหยิบมันมาไล่ดูรายชื่อเผื่อฟอลโล่วเพิ่มเติมอีกสักหน่อย

 

 

ยังหรอก

 

ยังไม่หมดแค่นั้น

 

 

“จุนฮยอง”

 

 

อย่าให้ต้องอธิบายว่ายงจุนฮยองทำสีหน้าแบบไหนตอนเขาเรียกชื่อครั้งที่สี่หมื่นแปดพัน จุนฮยองเพิ่งลุกจากโซฟา เดินห่างจากเขาไปราวๆห้าก้าวเห็นจะได้ ดูเหมือนปลายนิ้วโป้งกำลังเตรียมรัวพิมพ์คำตอบลงไปในมือถือของตัวเองหลังคั่งค้างในอารมณ์สนทนามาพักใหญ่

 

 

“อย่าบอกนะว่ามึงถ่ายรูปไม่เป็นอีก”

 

 

แค่นั