[Fluff] Love The Way You Lie [Dujun x Junhyung]

posted on 12 Oct 2013 22:40 by orny in OneShot directory Fiction

Title :   I Love the way you lie
Status:  fluff
Fandom: Beast
Pairing:  Doojun x Junhyung feat.Hogyu
Author: Orny
Rating:  R
Genre: Alternate Universe, Angst
Author’s Note:  … ทดลองเขียนเชิงขมขื่น

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

 


 

เหมือนถูกมีดกว่าพันเล่มจ้วงแทงทั่วทั้งตัว เจ็บร้าวไปหมดแต่กลับทำได้เพียงยืนนิ่งอยู่กับที่ มองดูภาพเหตุการณ์ทุกอย่างดำเนินไปอย่างรวดเร็วทว่าเชื่องช้าเหลือเกินในความรู้สึก บั้นเอวเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มของเขา กลิ่นบุหรี่จางๆจากหว่างนิ้วที่รีบจี้ขี้เถ้าทิ้งลงในถาดเขี่ย อึดอัดจนหายใจไม่ออก มันไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรก มันไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง และมันอาจไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย จุนฮยองหลับตา เขาแค่อยากหนีออกไปจากตรงนี้ หนีไปให้ไกลแสนไกล แม้ว่าเขาจะไม่มีที่ไปก็ตาม

 

“ฟังกู จุนฮยอง มันไม่ใช่อย่างที่มึงคิด”

 

ฝ่ามือชื้นเหงื่อบีบหัวไหล่ทั้งสองข้างของเขา พ่นคำอธิบายเกี่ยวกับเรื่องราวงี่เง่าที่เขาได้ยินไปแล้วไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ ในห้องนอนของเขา ห้องที่นอกจากเขาแล้วไม่ควรมีใครสักคนได้เหยียบย่างเขาไปในนั้น ...โดยเฉพาะบนเตียง

 

“กูดื่มหนักไปหน่อย กูไม่ได้สติเลยหลังจากนั้น รู้ตัวอีกทีก็กลับเข้ามาอยู่ในห้องของเรา เฮ้ ซองกยู ช่วยกลับไปก่อนได้ไหม”

 

ของเราเหรอ เขาทวนวลีที่ได้ยินในใจ รอยยิ้มมุมปากหยัดขึ้นเย้ยหยันความโง่เง่าของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาถามตัวเองว่าทำไมยังทนยืนอยู่ตรงนี้ได้  จุนฮยองเอี้ยวตัวเดินเลี่ยงออกจากฝ่ามือที่ละออกจากหัวไหล่ของเขา แผ่นอกสีแทนเปลือยเปล่า กางเกงยีนส์สีฟอกเก่าๆยังกลัดกระดุมไม่สนิทดีด้วยซ้ำ แล้วก็เข็มขัด เข็มขัดที่ถอดพาดเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นข้างๆเสื้อเชิร์ตยับย่นตัวเก่ง

 

“จุนฮยอง มึงจะทำอะไร มึงห้ามไปไหนนะ”

 

เขาไม่อยากเข้าข้างตัวเองว่านั่นคือการเรียกรั้ง มีโซ่ตรวนเล็กๆที่มองไม่เห็นคอยพันแข้งพันขาเขามาตลอด มือข้างเดิมมักวาดเอวเขาเข้าไปกอดเอาไว้ โอบแขนของเขาและจูบปลายนิ้วมือของเขาเพื่อหยุดยั้งความพยายามที่จะเก็บเสื้อผ้าทั้งหมดออกจากตู้เสื้อผ้ายัดใส่ลงกระเป๋าลวกๆ จากนั้นก็หนีออกไปจากห้องๆนี้ซะ

 

“อย่าทำแบบนี้ เรารักกันไม่ใช่เหรอ มึงจะหนีกูไปไหน”

 

เอาอะไรมาโน้มน้าวให้ต้องเชื่อ จุนฮยองขืนตัวออกด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี นั่นทำให้รู้ว่าเขาหนีไปไหนไม่ได้ เขาทิ้งตัวลงบนแผ่นอกหนา ยกมือทั้งสองข้างขึ้นทึ้งผม ร้องห่มร้องไห้เหมือนคนบ้า ไอ้เวรนั่นยังนั่งมองเขาด้วยสายตาสมเพชเหลือทีอยู่บนเตียงด้วยซ้ำ ยิ่งกอดนั่นแน่นมากขึ้นเท่าไหร่ เขายิ่งเหมือนจะตายมากขึ้นเท่านั้น

 

“กูจะไม่ทำให้มึงเสียใจอีกแล้ว”

 

เขาบอกตัวเองว่าถ้าหลงเชื่ออีกเขาจะกลายเป็นไอ้โง่ที่สุดในโลก ทุกการให้คำสัญญาเหมือนวนเวียนอยู่ข้างหู เขาได้ยินมันหลายต่อหลายครั้ง ได้ยินแม้กระทั่งตอนที่อีกฝ่ายไม่ได้พูดมัน ฝ่ามือข้างนั้นเชยปลายคางของเขาขึ้นมารับจูบที่ขมขื่นสิ้นดี เขาเม้มริมฝีปากเข้าหากัน กักกั้นปลายลิ้นจาบจ้วงเพื่อพบกับความพ่ายแพ้ ปลายนิ้วทั้งห้าออกแรงบีบบังคับแนวกรามของเขา สันจมูกโด่งกดลงบนแก้มชื้นน้ำตา ทุกสัมผัสหยาบโลนและรุนแรง

 

“กูรักมึงนะ”

 

โกหก ไอ้คนโกหก ดวงตาคมกริบกำลังยืนยันในคำพูดด้วยการจ้องลึกลงมาในดวงตาว่างเปล่าของเขา  ประตูห้องนอนปิดลงด้วยความหวังดีของผู้มาเยือนที่ควรจะกลับไปได้ตั้งนานแล้ว แผ่นหลังของเขานาบลงนอนราบบนเตียง เตียงที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่อและคราบความสกปรก จุนฮยองหลับตา เขารู้ดีว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่เป็นไร

 

เขาจะไม่เป็นไร....

 

“กูก็รักมึง ดูจุน”

 

 

.

 

 

เหมือนถูกเปลวไฟเผาท่วมทั่วทั้งตัว แสบร้อนไปหมด จนไม่สามารถควบคุมตัวเองให้ยืนมองภาพเหตุการณ์ที่ไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นเลยสักครั้งในชีวิตด้วยโทสะร้อนระอุ กล้ามเนื้อได้สัดส่วนบนแผ่นหลังสีแทน ท่อนขาเรียวยาวลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ดูจุนหวดกำปั้นใส่เสี้ยวหน้าที่หันมาตามเสียงย่ำเท้าปึงปังของเขาเต็มแรง กระชากต้นแขนใต้ร่างนั้นออกมาให้พ้นจากการกิจกรรมบ้าๆ ตรงเข้าซัดซ้ำที่ใบหน้าและช่วงตัวอย่างขาดสติ

 

“หยุดนะ ดูจุน อย่าทำอะไรโฮวอน”

 

ปกป้องมันเหรอ คนของเขากำลังปกป้องไอ้เวรนี่อยู่งั้นเหรอ ดูจุนตวัดสายตามองสองมือพยายามฉุดแขนของเขาไม่ให้ทำร้ายคนแปลกหน้าที่นอนยกแขนปัดป้องทุกหมัดจากเขาเหมือนหมาขี้แพ้ นัยย์ตาคู่นั้นดูตื่นตระหนก ในขณะเดียวกับกลับดูเหมือนสะใจพิลึก เขาถอยห่างออกมา ปัดมือทั้งสองข้างออกจากต้นแขน

 

“ทำไมมึงต้องทำร้ายเขาขนาดนั้น โฮวอน ออกไปเร็ว”

 

เขากรอกตามองเพดาน ยกมือขึ้นเสยผม ซี๊ดปาก พยายามควบคุมอารมณ์ที่ยังคงครุกรุ่นจนกว่าห้องทั้งทั้งนี้จะไม่เหลือใครนอกจากเขากับเจ้าของคำอธิบายเรื่องราวทั้งหมดใต้เสื้อยืดหลวมโคร่งกับบ็อกเซอร์สั้นเหนือเข่ามากกว่าหนึ่งคืบ

 

“กูกับเขาไม่ได้ทำอะไรกันทั้งนั้น”

 

ก็อยากจะเชื่อ ถ้าไม่ใช่เพราะเปิดประตูเข้ามาเห็นตำตา ไหนจะเสื้อผ้าน้อยชิ้นที่สวมใส่อยู่ ดูจุนตวัดสายตากลับมา เค้นหัวเราะในคำยืนยันน่าเชื่อเหลือเกิน จริงอยู่บนผิวเนื้อเนียนไม่มีร่องรอยการถูกสัมผัส เขากระชากคอเสื้อยืดเข้าหาตัวเต็มแรง จ้องลึกลงไปในดวงตาของอีกฝ่าย ปลายจมูกห่างกันเพียงนิดเดียวเท่านั้น

 

“เอาสิ ถ้ามึงอยากต่อยกูนักล่ะก็ ได้เลย”

 

ไม่ ใครจะไปทำแบบนั้น เขากดจูบลงบนริมฝีปากบวมช้ำ ช้อนหลังท้ายทอยบีบบังคับไม่ให้ถอยร่นหนีไปไหน นานสองนานที่บดขยี้มันจนสัมผัสได้ถึงรสชาตฝาดเฝื่อนของเลือด ช่างเป็นจูบที่ปราศจากความหอมหวานที่สุดตั้งแต่คบกันมา เขาละริมฝีปากออกทีละนิด วาดนิ้วโป้งเช็ดลงบนหยดเลือดเบาๆ โอบเอาร่างทั้งร่างมาไว้ในอ้อมแขนราวกับทั้งหมดทั้งมวลเกิดขึ้นจากความผิดของเขาแต่เพียงผู้เดียว

 

“มึงเข้าใจกูแล้วใช่ไหมดูจุน เข้าใจใช่ไหมว่ากูรู้สึกยังไง”

 

ถ้ามันเป็นไปเพื่อการประชดประชัน เขารู้ดีว่าสาเหตุมาจากอะไร เขาไล้ปลายนิ้วไปทั่วใบหน้าที่คุ้นเคย ปัดปอยผมสีดำสนิท จูบลงบนหน้าผากมน ทบทวนความรู้สึกเดือดดาลตอนที่เปิดประตูเข้ามาในห้องนอน ห้องนอนที่นอนจากเขาแล้วไม่ควรได้มีใครเขามาที่นี่ โดยเฉพาะบนเตียง...

 

“มึงมันแย่มากเลยรู้ไหม ทำไมมึงถึงเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้”

 

เรื่องแบบนั้นจะเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวเท่านั้น เพราะเขาไม่มีทางยอมให้มันเกิดขึ้นอีก เขาจูบลงบนแพขนตาชื่นน้ำจากการร้องไห้ สัญญากับตัวเองในใจว่าจะไม่มีใครได้เขามาในห้องนี้อีกแล้ว นอกจากเขากับท่อนแขนสั่นเทิ้มที่โอบรอบเอวของเขาเอาไว้

 

“ขอโทษจุนฮยอง กูขอโทษ”

 

ต่อให้มันอาจเป็นการโกหกอีกก็ตาม

 

 

END


 

TALK : อ่ะ อ่ะงงอ่ะดิ อ่ะ อ่ะ มันคือการทดลองเขียนเชิงขมขื่น คือ นางแค่อยากสร้างความหลากหลาย อ่านจบแล้วตีความแฮปปี้เอนดิ้งมันก็แฮปนะเฟ้ย กรั่กๆๆๆ มีการเอาโฮกยูมาเอี่ยวด้วย จริงๆคือนางอยาก

ขอบคุณที่เสพฟิคข้าพเจ้า

Comment

Comment:

Tweet

โอ๊ยยยยยยยย นั่งอ่านรอหมอที่ รพ. เกร็งแก้มจนเมื่อย ชอบค่ะ

#5 By aom (49.230.142.220) on 2013-10-16 11:01

Yah~!!! Juz wanna tell you that I really love your fiction, every sentences and alphabets are also surprised me coz it can show or express the feeling of each characters very clearly, even I'm not crush on Beast or Infinite, but eventually your fiction bring me going to be a big fan of 2Jun and all-gyu. ^ ^

Will waiting for your next entry :)

AWESOME!!!!!!!!! ♥

#4 By sweety_jenney on 2013-10-14 19:07

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

อะหือออออออ นี่มันกี่พีกันเนี่ยยยยยยยยยย O.O
ดูจุนนี่ดูเหมือนไม่เมา ... ดูกยูโผล่มาแบบงงๆ พร้อมกับคำแก้ตัวเรื่องเมาของดูจุน
ตอนต้นๆสงสารจุนฮยอง
แอบบีบเบาๆตอนที่ดูจุนบอกให้ซองกยูเดินออกจากห้องแต่จุนฮยองเดินออกไปเหมือนกัน T T

และแล้วๆๆๆๆๆ
จุนฮยองก็เล่นคืน แต่ของจุนฮยองนี่ไม่เมาใช่ป่ะ???
พาโฮวอนมาที่ห้อง ห้องเดียวกัน เตียงเดียวกันด้วยเลยไหม ดูจุนของขึ้นเลย
ทีนี้ก็น่าจะรู้แล้วแหละเนาะว่าตอนที่พาซองกยูมาที่ห้องจุนฮยองรู้สึกยังไง
สุดท้ายก็เชื่อคำที่แต่ละคนบอก เพราะรักสินะ เพราะรักคำเดียวเลย T T

#3 By SevenpieceC on 2013-10-13 02:02

กรี้ดดดดดดดดดด >_<
ยุนดูจุนคนเลววว เเบดมาก สงสารจุนฮยอง นางคงคั่งแค้นมาก ห้องของเรา เตียงของเรา ที่ของเรา เอาคนอื่นมานอนทับได้ยังไง!! อยากรู้เหตุการณ์ก่อนหน้าจริงๆว่าเป็นมายังไง นี่ดูพี่ซองกยูของน้องเป็นคนเลว ฮึ่กกกกกกก
สารภาพบาปว่าอ่านตอนหลังที่ดูจุนชกพี่โฮ จินตนาการว่าเพราะพี่กยู แบบ..นางไม่เลือกงี้ เอาทั้งคู่ #ก็คิดไป บาปมาก 5555

จากนี้ไปก็ทำตัวดีๆล่ะยุนดูจุน นายมันเเย่ นายเเพ้เด็กปอสี่ เมาเเล้วก็คุมสตินิด เห็นนิ่มๆเหมือนกันจะคว้ามาหมดไม่ได้นะ!!!

ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ ฮืออออออ

#2 By eedlove (27.55.133.53) on 2013-10-12 23:09

โอ้ยยยยย มาขมขืนอะไรกันยามดึกๆแบบนี้มันเปลี่ยวนะเจ๊
แล้วคือแบบเหมือนยิ่งเสพยิ่งไม่พอใจอ่ะ
เลื่อนลงอ่านเรื่อยๆ.. โอ๊ะ จบแล้วเหรอ
คอมันดาร์กมากกก เหมาะกับทูจุนขั้นสุด
ส่วนตัวแล้วชอบ ให้ผ่านค่ะ! 

#1 By pitpeachaa (171.4.63.190) on 2013-10-12 23:08